Rejestracja znaku towarowego to ważny krok w budowaniu marki – zarówno dla przedsiębiorców, jak i osób fizycznych.
Ale co, jeśli ktoś zgłosi do ochrony znak bardzo podobny do Twojego? Tu pojawia się sprzeciw. W polskim systemie prawnym działa on jak hamulec bezpieczeństwa – pozwala właścicielom wcześniejszych praw zatrzymać rejestrację znaku, który mógłby naruszać ich interesy.

W tym artykule przeprowadzę Cię krok po kroku przez postępowanie sprzeciwowe przed Urzędem Patentowym RP
– w oparciu o aktualne przepisy Prawa własności przemysłowej i odpowiednio stosowane regulacje procedury administracyjnej.

O tym kto może wnieść sprzeciw i w jakim terminie pisałam we wcześniejszych wpisach.

Jak wnieść sprzeciw i jakie są wymogi formalne?

Sprzeciw składa się do Urząd Patentowego RP (elektronicznie lub tradycyjnie). Takie pismu musi zawierać następujące elementy:

• oznaczenie stron (kto wnosi sprzeciw, przeciwko komu),
• podstawę faktyczną i prawną (na jakim wcześniejszym prawie się opierasz),
• uzasadnienie i zakres sprzeciwu (np. wobec całości czy części towarów),
• podpis,
• odpisy dla strony przeciwnej,
• tłumaczenia dokumentów na język polski (jeśli były sporządzone w języku obcym).

Od sprzeciwu wnosi się opłatę urzędową – aktualny cennik znajdziesz na stronie UPRP.

Jeżeli nie wypełniłeś wymogów formalnych Urząd wezwie Cię do ich uzupełnienia. Ale jeśli tego nie zrobisz w terminie – sprzeciw zostanie pozostawiony bez rozpoznania.

Kto jest stroną postępowania?

Stronami postępowania sprzeciwowego są:

• zgłaszający znak towarowy,
• wnoszący sprzeciw.

Rozpatrzeniem sprawy zajmuje się wyznaczony ekspert UPRP.

Jak przebiega postępowanie sprzeciwowe?

Całość procedury regulują art. 152(19)–152(21) PWP[1]. Wygląda to tak:

1. Powiadomienie stron – UPRP informuje zgłaszającego znak o sprzeciwie.
2. Okres negocjacji (tzw. cooling-off) – strony mają 2 miesiące na dogadanie się (np. zawarcie ugody). Na zgodny wniosek termin można przedłużyć do 6 miesięcy.
3. Odpowiedź zgłaszającego – jeśli strony nie zawarły ugody, zgłaszający składa odpowiedź na sprzeciw. Przedstawia zarzuty, fakty i dowody. Może też podnieść zarzut nieużywania wcześniejszego znaku przez 5 lat – jeśli UPRP uzna go za zasadny, sprzeciw upadnie.
4. Stanowiska stron – wnoszący sprzeciw dostaje odpowiedź i ma czas na dalsze argumenty. Potem zgłaszający może odnieść się do tych dowodów.
5. Zasada terminowości – dowody i twierdzenia zgłasza się w terminach wyznaczonych przez UPRP. Spóźnione materiały mogą zostać pominięte.
6. Rozstrzygnięcie – UPRP wydaje decyzję:
   • oddala sprzeciw.
   • uznaje go za zasadny (całkowicie lub częściowo).

Oddalenie sprzeciwu w całości skutkuje uzyskaniem rejestracji zgłoszonego znaku. W drugim przypadku, Urząd Patentowy odmawia udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy w zakresie, w którym sprzeciw został uznany
za zasadny, a w pozostałym zakresie udziela prawa ochronnego na znak towarowy.

Jakie dowody można przedstawić w postępowaniu sprzeciwowym?

W postępowaniu sprzeciwowym mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 75–88). Zatem dowodem w postępowaniu sprzeciwowym może być wszystko, co nie jest sprzeczne z prawem i przyczynia się
do wyjaśnienia sprawy. W praktyce strony przedstawiają m.in.:

• dokumenty urzędowe (np. świadectwo ochronne znaku towarowego),
• dokumenty prywatne (umowy licencyjne, faktury, raporty sprzedażowe),
• zeznania świadków (np. pracowników, kontrahentów),
• opinie biegłych (np. ekspertów od rynku, badań konsumenckich),
• wydruki z internetu, mediów społecznościowych czy materiałów reklamowych,
• oświadczenia stron składane pod rygorem odpowiedzialności karnej,
• oględziny (np. produktów oznaczonych spornym znakiem).

Co ważne – Urząd Patentowy RP ocenia cały materiał dowodowy swobodnie, ale musi zebrać go w sposób wyczerpujący.

Decyzja i co dalej?

Po rozpatrzeniu sprzeciwu UPRP wydaje decyzję (art. 152 (21 PWP). Jeśli któraś ze stron nie zgadza się z wynikiem – może wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 152 (22) PWP).

Nowe fakty i dowody można powołać tylko wtedy, gdy wcześniej nie było to możliwe albo potrzeba ich powołania pojawiła się później.

Podsumowanie

Sprzeciw pozwala na zwalczanie rejestracji znaków kolizyjnych. Sprzeciw stanowi instrument realizacji prawa do wyłącznego posługiwania się znakiem i zachowania jego zdolności odróżniającej.

Całe postępowanie sprzeciwowe przed Urząd Patentowy RP toczy się w granicach tego, co wskaże wnoszący sprzeciw – dlatego tak ważne jest solidne uzasadnienie i odpowiednie dowody.

Elżbieta Figat-Michalak

radca prawny

[1] Ustawa z dnia 30 czerwca 2000r. prawo własności przemysłowej, dalej „PWP”

Poleć na Facebooku